W przeszłości budynek miał cztery wejścia. Główne wejście znajdowało się na południowej bocznej ścianie i służyło gościom i pacjentom, pozostałe były dla mieszkańców. Po schodach wiodących od frontu, można było dostać się na werandę i dalej do mieszkania. Wejście z tyłu prowadziło do kuchni, a obok znajdowało się także wejście do piwnicy. Za budynkiem, tam, gdzie obecnie jest dobudówka biblioteki, było podwórze z budynkiem garażowym, ogródkiem warzywnym oraz niewielkim sadem. Na podwórzu znajdowały się klatki z królikami, ule oraz kurnik. Budynek był oddzielony od ulicy metalowym, odlanym z żeliwa płotem, a teren wokół zdobiły liczne krzewy i kwiatowy ogródek.
W okresie II wojny światowej, pod werandą z przodu budynku, zbudowano obszerny schron mający pomieścić kilkanaście osób, jako środek zabezpieczający przed spodziewanymi nalotami. W willi ulokowano drużynę sanitarną z powodu zawodu jej właściciela. Podczas nalotu 12 marca 1945 roku, w schronie znajdowali się mieszkańcy domu, członkowie drużyny sanitarny oraz kilku uciekinierów z Pomorza Gdańskiego. Dom został trafiony przez dużą bombę, która przebiła dach i stropy, ale nie eksplodowała i utknęła w piwnicy blisko miejsca, gdzie ukrywali się ludzie. Kilka dni później, niewybuch został usunięty przez niemieckich saperów.