Był jednym z pierwszych propagatorów turystyki w Czechach, zwłaszcza na terenie Morawskiego Krasu. W pierwszym z kalendarzy Mährischer Wanderer opisał przepaść Macochę i inne jaskinie z tego terenu. Opublikował cenne tabele z sumami opadów w Brnie za lata 1803-1809. W Vaterländischer Pilger (50 stron) wiele miejsca poświęcał górom Czech, ale i Alpom. Opisywał jaskinie, w tym z obszaru Morawskiego Krasu, np. Výpustek, Býčí skála, czy Na Turoldu. Część artykułów poświęcał jaskiniom zagranicznym (m.in. Baradla na Węgrzech, Baumannshöhle w Niemczech, Grotte di Nettuno na Sardyni oraz Mamuciej w Stanach Zjednoczonych), a także katakumbom (Paryż, Rzym, Neapol, Palermo, Syrakuzy). Kalendarze zainicjowane przez niego wychodziły jeszcze przez lata po jego śmierci. Był nauczycielem Františka Palackiego, głównego przedstawiciela czeskiego odrodzenia narodowego.
Z końcem lat 30. XIX wieku zaczął popadać w melancholię i izolował się od ludzi. Narastające problemy psychiczne były jedną z przyczyn jego śmierci. Został pochowany na Cmentarzu