Łanocha pobrzęcz (Oxythyrea funesta) – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny kruszczycowatych. Występuje w Europie, Afryce Północnej oraz zachodniej i środkowej części Azji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1761 roku przez Nikolausa Podę von Neuhausa pod nazwą Scarabaeus funestus. W 1767 roku Karol Linneusz opisał go jako Scarabaeus sticticus i pod taką nazwą wyznaczony został gatunkiem typowym rodzaju Oxythyrea.
Morfologia Chrząszcz o owalnym w zarysie ciele długości od 8 do 12 mm, z wierzchu czarnym z białym nakrapianiem, przeciętnie, niekiedy brązowo błyszczącym, pozbawionym połysku metalicznego, porośniętym długim, rzadkim, u starszych osobników powycieranym owłosieniem. Nadustek zwęża się ku przodowi, a na krawędzi przedniej jest wycięty. Powierzchnia przedplecza jest gęsto, głęboko i nierównomierne punktowana, a po bokach ponadto pomarszczona. Białe plamkowanie na przedpleczu nie zlewa się w paski. Brak jest żeberka wzdłuż środka przedplecza. Tarczka cechuje się trójkątnym zarysem. Na pokrywach występują drobne, białawe plamki o zmiennej liczbie i rozmieszczeniu oraz po pięć niewyraźnie zaznaczonych rzędów. U starszych osobników plamy tracą swoją białą barwę. Spód tułowia jest owłosiony. Śródpiersie ma wyraźnie zaznaczony wyrostek międzybiodrowy.