W 1547 szlachcic Łukasz Morzycki kupił od komandora joannitów poznańskich sołectwo w Suchym Lesie w dożywocie za 300 grzywien. W 1547 jako sołtys w Suchym Lesie zapisał swojej żonie Katarzynie po 100 grzywien posagu oraz wiana na połowie sołectwa w Suchym Lesie oraz połowę sumy zapisanej na tym sołectwie. W 1563 odnotowano łan sołecki w Suchym Lesie. W 1580 Jakub Morzycki syn zmarłego Łukasza skwitował Aleksandra Mokronoskiego z 66 złotych z tytułu dzierżawy sołectwa w Suchym Lesie.
W latach 1559–1563 Stanisław Mężyk komandor joannitów poznańskich wydzierżawił podsędkowi poznańskiemu Jakubowi Rokossowskiemu wsie należące do komandorii joannitów poznańskich, w tym m.in. Suchy Las. W 1559 dzierżawi mu te majątki na 3 lata za 2300 złotych, a w 1563 na 3 lata za 2500 złotych.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych. W 1475 wieś odnotowano w wykazie zaległości podatkowych z powiecie poznańskim. W 1508 miał miejsce pobór od 5 półłanków oraz 6 groszy od karczmy. W 1563 miał miejsce pobór od 3,5 łana, jednego łana sołeckiego oraz karczmy dorocznej. W latach 1564–1565 Suchy Las należący do komandora joannitów poznańskich zapłacił „do zamku poznańskiego” od 3 łanów 18 groszy, 9 wiertełi żyta, 3 ćwiertnie pszenicy oraz 3 ćwiertnie owsa.