Biblioteka Narodowa Wenezueli () – biblioteka narodowa Wenezueli. Za datę jej powstania jest uznawany 13 lipca 1833 roku, gdy prezydent José Antonio Páez wydał dekret o jej utworzeniu.
Historia w 1810 roku proponował utworzenie biblioteki publicznej w Caracas.
4 czerwca 1814 roku Simón Bolívar nakazał utworzenie biblioteki publicznej w Caracas. Do zbiorów miano włączyć książki zdeponowane w urzędach, dzieła należące do wygnańców, książki znajdujące się na indeksie ksiąg zakazanych oraz prywatne dary. Odpowiedzialnym za utworzenie biblioteki był Carlos Arévalo. Nie ukończył on tego zadania z powodu ataku wojsk rojalistycznych. Zgromadzone zbiory stały się podstawą do utworzenia biblioteki narodowej. José Antonio Páez powołał ją dekretem z 13 lipca 1833 roku. Pomimo wydania dekretu do 1840 roku biblioteka nie powstała. Wówczas grupa młodych pisarzy i intelektualistów utworzyła stowarzyszenie „El Liceo Venezolano”. Udostępniło ono księgozbiór, który powstał dzięki darowiznom. W 1844 roku stowarzyszenie zostało rozwiązane, bibliotekę zamknięto, a zbiory liczące około 2 tysięcy woluminów przejął rząd.