Zbrodnia w lasach gniewkowskich – niemiecka zbrodnia dokonana na Polakach w trakcie II wojny światowej. W jej ramach dokonano serię zbiorowych egzekucji przeprowadzonych przez członków SS oraz paramilitarnego Selbstschutzu między 1939 a 1943 r. w lasach gniewkowskich nieopodal Inowrocławia. W jej wyniku śmierć poniosło ok. 4 tys. mieszkańców Kujaw i okolic.
Przebieg zbrodni Niemcy zajęli Gniewkowo 7 września 1939 r. niezwłocznie przystępując do wysiedlania znaczniejszych mieszkańców. Miejscowa mniejszość niemiecka informowała Niemców o tym, kogo mają aresztować lub szukać. Transporty zmierzały do lasów, także z miejscowego więzienia (w Inowrocławiu), gdzie przetrzymywano lokalnych Żydów.
Po wkroczeniu Niemców na tereny Kujaw jesienią 1939 r. rozpoczęła się kampania nienawiści skierowana przeciwko najbardziej aktywnym przedstawicielom polskiej i żydowskiej społeczności – Intelligentzaktion. Lasy na północ od Gniewkowa stały się miejscem kaźni ok. 4 tysięcy polskich mieszkańców Inowrocławia i okolicy.