W lasach gniewkowskich od połowy września 1939 r. do 1940 r. widziane były wielokrotnie samochody wypełnione ludźmi, słyszano strzały oddawane z broni maszynowej. Jeden ze świadków zbrodni, w październiku 39 r., w niedzielę, o godz. 6 rano widział 2 autobusy wypełnione ludźmi. Pojazdy nadjechały z kierunku Inowrocławia i zatrzymały się przy tartaku. Jego właściciel wskazał drogę eskorcie w kierunku lasów gniewkowskich. Po pewnym czasie z lasu słychać było odgłos broni maszynowej. Również w październiku inny świadek pracując w lesie z grupą Polaków widział masową egzekucję około 200 osób, przywiezionych 3 autobusami z kierunku Inowrocławia. Eskortowali ich Niemcy w mundurach SS i SA w liczbie około 60-ciu. W połowie października inni świadkowie obserwowali przebieg egzekucji około 100 osób. Było to około godz. 8 rano. Do lasu podjechały 2 autobusy z n/n osobami. W lesie był już wykopany dół o długości około 10 metrów. Pokrzywdzonych pozbawionych ubrań, ustawiano w grupach, w szeregu przy dole, a następnie strzelano. Dół z ciałami nie został zasypany. Wśród strzelających do Polaków byli Niemcy ubrani w mundury SS, m.in.