John Wall Callcott (ur. 20 listopada 1766 w Kensington, zm. 15 maja 1821 w Bristolu) – brytyjski kompozytor i organista.
Życiorys Podstawy edukacji muzycznej odebrał w Kensington u miejscowego organisty, Henry’ego Whitneya. Następnie był uczniem Samuela Arnolda i Benjamina Cooke’a. Początkowo występował jako oboista na koncertach Academy of Ancient Music w Londynie, w 1783 roku został asystentem organisty w Bloomsbury. W 1785 roku za Ode to Fancy Uniwersytet Oksfordzki przyznał mu bakalaureat z muzyki. W tym samym roku zdobył trzy medale w konkursie londyńskiego Catch Club. Był współzałożycielem powołanego w 1787 roku Glee Club. W 1791 roku, podczas wizyty Josepha Haydna w Londynie, pobierał u niego lekcje i napisał symfonię w stylu austriackiego kompozytora. W 1800 roku otrzymał w Oksfordzie tytuł doktora za kantatę Propter Sion non tacebo. Pracował nad słownikiem muzycznym, którego jednak nigdy nie ukończył. W 1807 roku został następcą Willliama Crotcha na stanowisku wykładowcy Royal Institution. Po 1807 roku przeszedł załamanie nerwowe, które wykluczyło go z dalszej pracy. Powrócił do niej na krótki podczas remisji choroby w latach 1812–1816.