Hipolit Ludwik Kierbedź herbu Ślepowron (ur. 15 sierpnia 1817 w Nowym Dworze, zm. 13 lipca 1858 w Kijowie) – polski inżynier dróg i mostów działający na terenie Rosji.
Absolwent z pierwszą lokatą Instytutu Korpusu Inżynierów Komunikacji w Petersburgu w 1837Julian Samujłło, Kierbedź Stanisław (1845–1910), Polski Słownik Biograficzny, t. 12 Wrocław-Warszawa-Kraków 1966–1967, s. 421-422. W latach 1837–1842 trasował i zbudował drogę bitą z Petersburga do Niżnego NowogroduКербедзы на службе ведомства путей сообщения – [dostęp 2.08.2023]. Następnie był zatrudniony na terenie Petersburga, gdzie nadzorował prace przy podporach pierwszego stałego mostu na Newie – Mostu BłagowieszczeńskiegoАндрей Керзум, Кербедз Ипполит Людвик Валерианович (Kierbedź Hipolit Ludwik), Encyklopedia Polski Petersburg [dostęp 2.08.2023] oraz uczestniczył w likwidacji Kanału Admiralicji, prowadząc roboty zamykające go w jednym z pierwszych kolektorów na terenie miasta i wznosząc na jego miejscu Bulwar Konnogwardyjski. Potem był od 1850 naczelnikiem X kijowskiego okręgu komunikacyjnego. Kierował budową słynnego mostu wiszącego nad Dnieprem w Kijowie, projektu Charlesa Vignola. Był to pierwszy stały most przez Dniepr (siedem przęseł i łączna długość 740 metrów z częścią ruchomą).