Omomiłek żółtonogi (Cantharis rufa) – gatunek chrząszcza z rodziny omomiłkowatych i podrodziny Cantharinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję i nearktyczną Amerykę Północną. Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są drapieżnikami.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae. Jako miejsce typowe wskazał on Europę.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 8 do 11,5 mm. Głowę ma żółtopomarańczową, czasem z czarną kropką na ciemieniu. Przedplecze ma wypukłą, ale nie półkolistą krawędź przednią oraz zaokrąglone kąty przednie i krawędzie boczne oraz zaokrąglone, ale wyraźnie zaznaczone kąty tylne. Ubarwienie zwykle ma jednolicie żółtopomarańczowe, tylko u aberracji liturata i darwiniana występuje na przedpleczu mniej lub bardziej M-kształtna czarna plamka. Kolor tarczki jest żółty. Pokrywy są jednolicie brązowożółte. Odnóża są najczęściej całkiem rudożółte, u aberracji liturata i darwiniana uda mają jednak zaczernione wierzchołki. Pazurki wszystkich par mają pojedyncze wierzchołki. Genitalia samca odznaczają się szerokimi, trójkątnymi laterofizami oraz wykraczającymi poza zarys tarczki grzbietowej paramerami.