Potem kierował budową Kolei Warszawsko-Terespolskiej (1866–1867) i zaprojektowanego przez siebie czteroprzęsłowego żelaznego mostu przez Bug (1868–1869) łączącego wspomnianą kolej z linią kolejową z Brześcia do Moskwy. W latach 1869–1882 był dyrektorem Kolei Warszawsko-Terespolskiej. Równolegle w latach 1873–1874 był głównym inżynierem budowy Kolei Nadwiślańskiej (Kowel–Lublin–Warszawa–Mława)Zdzisława Kalinowski, Droga żelazna nadwiślańska 1877, pdf [dostęp 3.08.2023] oraz zbudował zaprojektowany przez siebie most kolejowy przez Wisłę koło Cytadeli w Warszawie (1873–1875) – na jego podporach stoi obecnie Most Gdański. Wykonał ponadto kolejową linię obwodową łączącą w Warszawie Dworzec Petersburski (później Wileński) z Wiedeńskim. Od 1881 przewodniczył sekcji technicznej Komitetu Budowy Wodociągów i Kanalizacji w WarszawieBolesław Orłowski, Chrzanowski Tadeusz, Giganci Nauki [dostęp 3.08.2023]. W latach 1883–1885 kierował budową kolei Wilno–Równe, z odnogą do Pińska nadzorując m.in. powstanie mostów na Niemnie, Horyniu, Prypeci, Słuczy i Jasiołdzie.