Fryderyk Wilhelm Karol Wirtemberski (ur. 6 listopada 1754 w Trzebiatowie, zm. 30 października 1816 w Stuttgarcie) – książę, elektor Rzeszy i pierwszy król Wirtembergii, panował w latach 1797–1816.
Życiorys Syn księcia Fryderyka Eugeniusza Wirtemberskiego i Zofii Doroty Hohenzollern. Jego młodszy brat Ludwik był generałem en chef całej armii litewskiej, siostra Zofia Dorota od 1776 była żoną następcy tronu Rosji, potem carycą, siostra Elżbieta była żoną arcyksięcia Franciszka II Habsburga, późniejszego cesarza.
Między 1783 a 1787 był rosyjskim generalnym gubernatorem w Finlandii.
Na tron wstąpił jako książę (Herzog). W 1803 r. podniesiony został do rangi księcia elektora otrzymując prawo udziału w wyborze króla Niemiec i cesarza Rzeszy. Tytuł ten utracił w 1806 w związku z rozpadem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. 1 stycznia 1806 przyjął nadany mu przez Napoleona I tytuł królewski, który zachował także po upadku Bonapartego. W wyniku rozpadu Cesarstwa oraz wojen napoleońskich, podczas których stanął początkowo po stronie Francji, udało mu się znacznie powiększyć terytorium swego państwa. Uczestniczył w kongresie wiedeńskim.