Sama właścicielka zmuszona była uchodzić do Włoch.

W czasie okupacji niemieckiej, w 1940 roku pałac stał się rezydencją kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna.

W 1945 roku Pałac w Kobylinie został przejęty przez NKWD, a w kolejnych latach znajdował się w użytkowaniu polskich służb wojskowych.

W 1956 roku Pałac został zaadaptowany na internat dla uczniów Technikum Ekonomicznego w Grójcu. Od połowy lat 90. budynek pozostawał opuszczony, co doprowadziło do jego znacznej dewastacji.

W 2002 roku Zespół Pałacowo-Parkowy w Kobylinie został przekazany Fundacji im. Stanisława Konarskiego. Od tego momentu rozpoczęto intensywne prace renowacyjne, prowadzone na podstawie szczegółowych badań archiwalnych i środowiskowych.

Styl architektoniczny i przebudowy pałacu Do XIX w. był to pałac drewniany, dopiero na życzenie rodu Ciszewskich, herbu Zadora, przekształcony w murowany pałac o charakterze rezydencjonalnym, inspirowany stylem włoskiej willi. Projektantem i budowniczym Pałacu był Władysław Marconi, syn Henryka Marconiego. Władysław Marconi był również autorem takich projektów jak Hotel Bristol biblioteka przy ulicy Koszykowej i przebudowa gmachu Towarzystwa Kredytowego przy ulicy Czackiego w Warszawie. Pałac reprezentuje styl eklektyczny, z dominującymi odniesieniami do włoskiego renesansu.