Božidar Adžija (ur. 24 grudnia 1890 w Drnišu, zm. 9 lipca 1941 w Zagrzebiu) – chorwacki prawnik i publicysta.

Życiorys Studia prawnicze odbył w Pradze po 1910 roku. W 1914 roku uzyskał stopień naukowy doktora i wrócił do Chorwacji. W trakcie I wojny światowej został zmobilizowany, lecz do jej końca pracował jako pisarz i tłumacz w sądach wojskowych w Sinju, Szybeniku i Dubrowniku.

W 1918 roku, jako przedstawiciel rodzinnego Drniša, został wybrany na posła do Rady Narodowej Słoweńców, Chorwatów i Serbów. W 1919 roku zamieszkał w Zagrzebiu. W tym samym roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Chorwacji i Slawonii. Stanął na czele Urzędu do Spraw Uchodźców z Istrii. W latach 1919–1920 był też członkiem rządu w randze komisarza ds. pomocy społecznej.

W latach 1925–1928 był redaktorem naczelnym czasopisma „Radnička zaštika”, a w latach 1928–1933 pisma „Službene misli”. Pisał także dla „Znanost i život” i „Naša novina”. Przedmiotem jego zainteresowania była polityka, socjologia, ekonomia, kultura i filozofia. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych marksistowskich myślicieli i intelektualistów chorwackiego ruchu robotniczego międzywojnia. W latach 1926–1927 założył czytelnię i bibliotekę robotniczą.