Dziennik Petersburski (czasowo „Dziennik Petrogradzki”) – polskie czasopismo wydawane w Petersburgu w latach 1909–1918.
Historia Starania o pozwolenie na wydawanie w Petersburgu gazety w języku polskim podjęto wiosną 1907 roku. Pierwszym redaktorem miał zostać dr Józef Ziemacki. Pismo miało informować o życiu Polaków i katolików w stolicy Imperium Rosyjskiego oraz w guberniach. Pierwszy numer ukazał się 15 listopada 1909 (jako „Dziennik Petrogradzki”, z podtytułem „Organ Kolonii Polskich w Cesarstwie”). Pierwszym wydawcą i redaktorem był Wacław Ciechowski, kolejnymi gen. Aleksander Babiański, Ferdynand Ossendowski, Zygmunt Kmita, Józef Sawicki, Zofia Bursztyńska, Remigiusz Kwiatkowski, Stanisław Borowski, Adam Smoliński. Oblicze ideowe pismu nadawali Stefan Grostern i Jan Dąbrowski. Siedziba redakcji mieściła się w pobliżu Księgarni Polskiej w Petersburgu prosp. Władimirskim 13, w 1914 roku czasowo także ul. Troicka 23 m. 95. Gazetę składało i drukowało Towarzystwo Akcyjne Sztuki Drukarskiej „Herold”. Pismo cały czas spotykało się z szykanami ze strony cenzury, liczne były konfiskaty i nakładane kary (m.in. z powodu artykułu rocznicowego o powstaniu styczniowym).