(Pest 1845). Ogłosił też tablice wzrostu drzew, Termési táblák (Lőcse 1886), ułożone na podstawie własnych obserwacji, poczynionych w karpackich lasach, m.in. w Tatrach.
Greiner zasłużył się także w dziedzinie wiedzy o Tatrach, a zwłaszcza w ustaleniu, który z tatrzańskich szczytów jest najwyższy. 10 sierpnia 1837 r. podczas pobytu na wierzchołku Łomnicy, uchodzącej wówczas za najwyższy szczyt Tatr, stwierdził on (posługując się kątomierzem i poziomicą), że wyższy jest GerlachRadwańska-Paryska Z., Paryski W. H.: Wielka Encyklopedia Tatrzańska.... Jeszcze tego samego roku jesienią przeprowadził z południowych podnóży Tatr na odcinku pomiędzy Spiską Sobotą i Veľkou (dziś w granicach Popradu) dokładniejsze pomiary teodolitem szeregu szczytów tatrzańskich od Krywania po Kieżmarski Szczyt. Wykazały one, że najwyższym szczytem w Tatrach nie jest ani Krywań, ani Łomnica, ani (jak czasami sądzono, zwłaszcza po polskiej stronie Tatr) Lodowy Szczyt, lecz rzeczywiście GerlachIvan Houdek, Ivan Bohuš: Osudy Tatier, wyd. Šport, Bratislava 1976, s. 72., którego wysokość określił na 8354 stopy wiedeńskie (2641 m). Pisał o tym już w 1839 r. w artykule Die Gerlsdorfer Spitze, als die höchste Gebirgshöhe der Karpathen („Gemeinnützige Blätter zur Belehrung und Unterhalt”, Buda, 1839 i przedruk w „Jahrb. UKV” 1896). Ukazało się to także pt.