Jego pierwszy występ na dużym ekranie miał miejsce w filmie Tres miradas a la calle Nauma Kramarenco z 1957 roku. Pedro Chaskel, który pracował przy filmie jako asystent reżysera, kilka lat później został dyrektorem Kina Eksperymentalnego na Uniwersytecie Chile.
Alarcón brał udział w pierwszym filmie Luisa Cornejo La Universidad en la Antarctica (1962), w którym był narratorem. Później, wraz z większością swojego zespołu teatralnego, zagrał w pierwszym filmie fabularnym Raúla Ruiza El tango del viudo (1967). Zdjęcia zamiast się kończyć, doprowadziły bezpośrednio do powstania Three Sad Tigers (1968), uważanego za jeden z najważniejszych filmów chilijskiego kina.
W tym samym roku został zaproszony do zespołu filmu eksperymentalnego Universidad de Chile, który wyprodukował swój pierwszy film fabularny zatytułowany Jackal of Nahueltoro, oparty na prawdziwych wydarzeniach z regionu San Carlos, gdzie analfabeta morduje całą rodzinę, a później, po wychowaniu w więzieniu zostaje skazany na śmierć. Alarcón początkowo grał dziennikarza, ale potem zaangażował się w produkcję filmu z samym Luisem Cornejo.