Strajk w Iwanowie-Wozniesieńsku (28 maja-15 czerwca) r. ukonstytuowała się Rada Delegatów Robotniczych, w skład której weszło 151 przedstawicieli załóg wszystkich fabryk zatrudniających ponad 1000 osób – jeden delegat przypadał na 500 robotników. Do Rady wybranych zostało 126 mężczyzn i 25 kobiet. Wybory delegatów odbywały się na wiecu robotniczym nad Tałką, w głosowaniu jawnym. W pierwszym dniu swojego funkcjonowania Rada wyłoniła prezydium, pełniące funkcję organu wykonawczego i komisję koordynującą działania strajkowe. Na przewodniczącego Rady wybrano , zaś na przewodniczącego komisji koordynującej strajk – Siemiona Bałaszowa. Jednym z przywódców strajku był również Fiodor Afanasjew, rewolucjonista kierujący iwanowską organizacją Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. mały|Dom zarządu miejskiego, w którym pracowała Rada Delegatów Robotniczych Postulaty zgłoszone przez robotników, których reprezentowała rada, dotyczyły głównie kwestii ekonomicznych i bytowych. Były zbliżone do żądań, z jakimi podczas rewolucji występowali strajkujący robotnicy w całej Rosji. Robotnicy domagali się podwyższenia minimalnych wynagrodzeń, ośmiogodzinnego dnia pracy, prawa do pełnopłatnych zwolnień chorobowych, poprawy warunków sanitarnych w fabrykach, obniżenia kar nakładanych na robotników przez kierownictwo zakładów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rada Delegatów Robotniczych w Iwanowie-Wozniesieńsku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.