Spód odwłoka odznacza się sternitami od drugiego do czwartego z głębokimi rowkami na brzegach bocznych oraz sternitem piątym otoczonym głębokim rowkiem na krawędzi tylnej. Ostatni z widocznych sternitów jest zaokrąglony.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla m.in. pobrzeża lasów, torfowiska i ogrody. Larwy są oligofagicznymi endofoliofagami minującymi liście roślin z rodziny jasnotowatych. Wśród ich gatunków żywicielskich wymienia się m.in. bluszczyka kurdybanka, kalamintę mniejszą, miętę długolistną, miętę nadwodną, miętę okrągłolistną, miętę polej i miętę polną. Postacie dorosłe zimują w próchnicy, glebie i wśród mchów. Aktywne są od kwietnia do września. Niewykluczone, że występuje więcej niż jedno pokolenie w ciągu roku.
Gatunek palearktyczny, w Europie znany z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Austrii, Włoch, Danii, Norwegii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Grecji oraz europejskiej części Rosji. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).
Przypisy
Kategoria:Bogatkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1857 roku