Rozwój kariery W 1990 roku został trenerem Viola Reggio Calabria, z którym mając takich zawodników, jak m.in.: Roberto Bullara, Gustavo Tolotti, Ołeksandr Wołkow najpierw w sezonie 1991/1992 awansował do Serie A1, następnie w sezonie 1992/1993 zajął 6. miejsce w fazie zasadniczej, po czym awansował do fazy play-off, w której dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał rywalizację 2:1 z Benetton Treviso. Dzięki wynikom klub stał się ikoną Reggio di Calabria (o czym kibice pamiętali w 2004 roku, kiedy Recalcati przyjechał do miasta z reprezentacją Włoch na turniej przygotowawczy do igrzysk olimpijskich 2004 w Atenach, której był wówczas selekcjonerem; mieszkańcy przygotowali dla niego aplauz). Z klubu odszedł w 1995 roku, po czym w latach 1995–1996 prowadził Aresium Milano. W latach 1996–1997 ponownie trenował, występującego tym razem w Serie B Gaverinę Bergamo, z którą w sezonie 1996/1997 po przegranym 59:58 meczu z Pastą Baronia Avellino 29 maja 1997 roku w Ankonie nie awansował do Serie A1.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Carlo Recalcati · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.