Jako właściciel fabryki wykazywał wiele uwagi do warunków bytu zatrudnianych przez niego robotników. W 1907 otworzył szkołę przyfabryczną wraz z ochronką, które służyły także dzieciom niepracowniczych rodzin, a następnie założył bibliotekę zakładową z czytelnią, orkiestrę dętą, chór, teatr amatorskiBarbara Szabat, Skibiński Leon (1879-1945), Świętokrzyski Słownik Biograficzny t. 2, pod red. Jerzego Szczepańskiego, Kielce 2009, s. 429. Dla pracowników i ich dzieci organizował zabawy i wycieczki.
Przyczynił się także do rozbudowy osady w Białogonie, m.in. otwierając w 1910 pierwszą ogólnie dostępną łaźnię parową oraz ściągając do osady na stałe lekarza. Był także fundatorem niewielkiego drewnianego kościoła w stylu podhalańskim w Białogonie. W 1907 założył Stowarzyszenie Spółdzielcze „Ogniwo” w Białogonie, jedną z pierwszych spółdzielni "Społem" w KongresówceCzesław. Szczepańczyk, 50 lat spółdzielni w Białogonie, Warszawa 1959, s. 4-5. Był także współzałożycielem i następnie długoletnim prezesem Towarzystwa Kredytowego w Białogonie.