W wyniku podbojów osmańskich Szokaci migrowali na obszar Posawia. Pierwsze osadnictwo na terenie Bački i Baranji miało miejsce na początku XVI wieku. Jego kulminacja miała miejsce natomiast w trakcie V wojny austriacko-tureckiej w latach 1684–1699, gdy prawie wszyscy katolicy z Podrinja i bośniackiej części Posawia emigrowali na tereny przejęte przez Austrię. W 1697 roku odnotowano, że oddziały Eugeniusza Sabaudzkiego przeprawiały „chrześcijan i Šokci” przez Sawę.
W XIX wieku Szokaci poparli działalność chorwackiego ruchu narodowego, nie zatracając swojej odrębnej tożsamości. Na przełomie XIX i XX wieku byli obiektem prześladowań ludności chorwackiej w Królestwie Węgier. Po utworzeniu Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców w 1918 roku część Szokatów pozostała po węgierskiej stronie granicy. W Królestwie SHS powstała partia polityczna Bunjevačko-šokačka stranka, zrzeszająca Szokatów i pokrewnych Buniewców. W 1926 roku została ona włączona w struktury Chorwackiej Partii Chłopskiej.
Szokatom część swojej twórczości poświęcił węgierski malarz István Csók, który malował ich portrety i uwieczniał ich życie codzienne na obszarze węgierskiego Kraju Zadunajskiego.
Przypisy
Kategoria:Chorwaci Kategoria:Etnografia Chorwacji Kategoria:Etnografia Rumunii Kategoria:Etnografia Serbii Kategoria:Etnografia Węgier