Chajjim Erez (hebr. חיים ארז, ur. jako Henryk Rozenberg, ur. 1935 w Warszawie) – izraelski wojskowy, generał dywizji (alluf), dowódca podczas kryzysu sueskiego, wojny sześciodniowej i wojny Jom Kipur, wykładowca Szkoły Korpusu Pancernego, zastępca dowódcy Korpusu Pancernego (1976–1977), szef Dowództwa Południowego (1982–1983). W 1973 roku podczas wojny Jom Kipur dowodzona przez niego 421 Brygada Pancerna była pierwszą izraelską formacją pancerną, która przekroczyła Kanał Sueski.
Życiorys Młodość Urodził się w 1935 roku w Warszawie jako Henryk Rozenberg. Gdy miał cztery lata jego rodzina rozdzieliła się. Dziadkowie pozostali w okupowanej przez Niemców części Polski. Natomiast rodzice Chajjima zdecydowali się przedostać do części okupowanej przez Związek Radziecki. Pierwszy wyjechał ojciec i dotarł do Białegostoku. Chajjim z matką nie zostali przepuszczeni przez Armię Czerwoną. Po kilku dniach czekania na granicy otrzymał od matki karteczkę z prośbą o pomoc w transporcie do Białegostoku i otrzymał polecenie, aby przebiec przez granicę. Przypadkowo napotkana Polka pomogła mu dostać się do ojca. Część żydowskich sąsiadów rozważała powrót do części Polski okupowanej przez Niemców. Ojciec Chajjima wyruszył z nimi, żeby znaleźć nowe miejsce zamieszkania dla rodziny i nigdy nie wrócił.