Polycarpe (Jules-Toussaint) Tuffier (ur. 16 marca 1807 w Le Malzieu-Ville, zm. 26 maja 1871 w ParyżuRadosław Zięzio, Męczennicy z Picpus. Sercanie biali, Wydawnictwo Drukarnia Kokocińscy, Gorzanów, 2023, s. 31-34, 44-50, 66, 68-71, ISBN 978-83-66996-59-5.) – francuski zakonnik, sercanin biały, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, jeden z czterech błogosławionych towarzyszy zamordowanych przez paryskich komunardów w czasie tzw. krwawego tygodnia komuny paryskiej.
Życiorys Był pogrobowcem Jeana-Paula Tuffiera (zmarłego w wieku 33 lat 23 października 1806) oraz Suzanne Martin. Z szóstki dzieci w rodzinie przeżyła tylko trójka, reszta zmarła przed jego narodzinami.
Religijna matka skierowała go na wychowanie do Kolegium Adoracji sercanów białych w Mende, gdzie spotkał cieszącego się dużym autorytetem ojca Régisa Rouchouze'a, który skierował go do klasztoru sercanów na Picpus w Paryżu. W wieku trzynastu lat, 3 maja 1820 rozpoczął tam nowicjat. Śluby wieczyste złożył 14 maja 1823, w wieku szesnastu lat. Studiował literaturę francuską i prawo kościelne. Przeniósł się na objęte wtedy przez sercanów białych Wyższe Seminarium w Rouen. 20 grudnia 1828 w tamtejszej katedrze otrzymał z rąk kardynała Gustava-Maximiliena de Croÿ subdiakonat i wkrótce wrócił do Paryża.