Po wojnie wróciła na Śląsk. Pracowała w Kuratorium Okręgu Śląskiego w Katowicach, była wizytatorką. W 1949 przeniosła się do Gdańska. Pracowała jako pedagog. Została kierowniczką Poradni Społeczno-Wychowawczej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Zmarła po ciężkiej chorobie w Gdyni 27 sierpnia 1967 roku. Została pochowana na Cmentarzu Witomińskim.
Życie prywatne Irena Kuśnierzewska-Kabatowa była zamężna od 1949 roku z Henrykiem Kabatem. Małżeństwo miało trójkę dzieci: Maję, Iwonę i Krzysztofa.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (23 stycznia 1960)
Przypisy
Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Kobiety – żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Oświęcimiu Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z Gdynią Kategoria:Ludzie związani z Łaziskami Górnymi Kategoria:Ludzie związani z Mikołowem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele związani z Katowicami Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1967