Benignus Wanat, właściwie Józef Wanat (ur. 17 marca 1934 w Frydrychowicach – zm. 9 kwietnia 2013 w Krakowie ) – karmelita bosy, prowincjał, profesor nauk teologicznych, historyk sztuki, archiwista, pisarz.
Urodzony w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu Niższego Seminarium Duchownego w Wadowicach wstąpił do nowicjatu ojców karmelitów w Czernej, otrzymując imię Benignus od Chrystusa Króla. W maju 1959 r. przyjął świecenie kapłańskie z rąk biskupa Karola Wojtyły. W 1969 r. ukończył dodatkowe studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując stopień magistra historii. Ukończył też kursy archiwisty na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W zakonie pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji, w tym przełożonego w Wyższym Seminarium Karmelitów Bosych w Krakowie (1966–1969, 1975–1984) oraz superiora klasztorów w Czernej i Lublinie. W latach 1984-87 oraz 1990-1993 był prowincjałem prowincji polskiej, a w latach 1993-1996 pierwszym prowincjałem krakowskiej prowincji. Pełniąc te urzędu, przyczynił się do koronacji obrazu Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej oraz do renowacji kultu św. Józefa w Krakowie. Przyczynił się również do powrotu polskich karmelitów bosych na Ukrainę i Białoruś oraz do pojęcia posługi duszpasterskiej w Rosji. Szczególną troską otaczał klasztor karmelitów bosych w Berdyczowie.