Jest monofagiem żerującym na dziurawcu zwyczajnym i skrzydełkowatym. Jaja składane są pojedynczo u podstawy rośliny pokarmowej. Larwy są endoryzofagami. Przechodzą rozwój w głównych i bocznych korzeniach o grubości nie mniejszej niż 3 mm. Zwykle w jednym korzeniu żeruje jedna larwa, ale może być do sześciu. Chodnik początkowo jest wąski i przebiega pod skórką ku wierzchołkowi korzenia, później zawraca do środka korzenia ku nasadzie rośliny. W szyi korzeniowej drążona jest ostatecznie lekko zakrzywiona komora, w której następuje przepoczwarczenie. Osobniki dorosłe obserwuje się od czerwca do sierpnia, czasem już w końcu maja.
Gatunek pierwotnie palearktyczny, znany z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, europejskiej części Rosji, europejskiej i anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Armenii i Azerbejdżanu. Ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej (Stany Zjednoczone) i celowo introdukowany w Australii.