Edward Wincenty Wróblewski herbu Lubicz (ur. 3 lutego 1848 w Grodnie, zm. 4 lutego 1892 w Petersburgu) – polski chemik analityk, wykładowca chemii analitycznej w Instytucie Technologicznym w Petersburgu.
Życie Ukończył gimnazjum w Grodnie (1864)Artur T. Wróblewski, Edward Wincenty Wróblewski, Słownik Biograficzny Techników Polskich, t. 15, s. 173 a następnie studiował na Wydziale Chemicznym Instytutu Technologicznego w Petersburgu, gdzie w 1868 uzyskał dyplom technologa I klasySpis Inżynierów Technologów Polaków, [w:] Księga pamiątkowa inżynierów technologów Polaków wychowańców Instytutu Technologicznego w Petersburgu (w rocznicę stulecia uczelni), Warszawa 1933, s. 100. Po studiach został asystentem laboratoryjnym na tymże wydziale kierowanym przez Friedricha Konrada Beilsteina. Współzałożyciel Rosyjskiego Towarzystwa Chemicznego (1868). Studia uzupełniał na uniwersytecie w Getydze, gdzie w 1871 uzyskał stopień doktora filozofii i na uniwersytecie w Petersburgu, gdzie uzyskał stopień magistra w 1873 na podstawie pracy Synteza bromopochodnych toluolu. W styczniu 1872 r. Niemieckie Towarzystwo Chemiczne wybrało go na swego członka-korespondentaKrzysztof Pożarski, Wróblewski Edward (1848-1892), Cmentarz Wyborski w Petersburgu [dostęp 14.08.2023].