Jean François Marie de Surville (ur. 18 stycznia 1717 w Port-Louis, zm. 8 kwietnia 1770 w Chilca w Peru) – francuski żeglarz, odkrywca i kupiec.
Urodził się w rodzinie urzędnika Jeana oraz Françoise Mariteau z domu de Roscadec, której ojciec był armatorem. Mając dziesięć lat zamustrował się na statek Francuskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i pływał po Oceanie Indyjskim oraz wzdłuż wybrzeży Chin. Następnie wstąpił do francuskiej marynarki wojennej, walcząc w trakcie dwóch wojen: o sukcesję austriacką oraz siedmioletniej. Za udział w tych walkach został nagrodzony w 1759 Krzyżem św. Ludwika. Po wojnie powrócił do handlu morskiego, od 1766 żeglując na wodach Oceanu Indyjskiego, a na początku czerwca 1769 zorganizował z Indii wyprawę handlowo-odkrywczą na Ocean Spokojny płynąc na statku Saint Jean Baptiste. Po wpłynięciu na ten ocean przez dłuższy czas płynął bez napotkania jakichkolwiek lądów, aż w pierwszych dniach października dotarł na wyspę Choiseul w archipelagu Wysp Salomona, które następnie, mimo ataku tubylców, badał z pokładu statku. Ze względu na wyczerpanie załogi i problemy z zapasami zawrócił do Nowej Zelandii, docierając na Wyspę Północną 12 grudnia i przebywając przy jej brzegu do końca roku. W trakcie pobytu handlował z Maorysami, sporządzając jednocześnie notatki i ryciny dokumentujące życie tego ludu.