Po krótkim czasie wyruszyła wraz z trzydziestoosobową grupą do lasu.
Po wybuchu powstania w getcie białostockim była komendantką grupy bojowej liczącej ok. 40 mężczyzn i kobiet. Grupie udało się odeprzeć atak wojsk niemieckich na ogród Judenratu. Grupa przetrwała bombardowanie ogrodu. Po podjęciu dalszych walk grupa próbowała przedostać się do lasu. Próba zakończyła się niepowodzeniem, podczas próby zginęło ok. 70 walczących. W czasie walk Judyta doznała zawału serca. Pomimo złego stanu zdrowia zorganizowała nową grupę bojowców. W nocy z 19 na 20 sierpnia grupa ponownie próbowała przedostać się do lasu. Druga walka zakończyła się niepowodzeniem. Podczas niej Nowogródzka prawdopodobnie zginęła bądź popełniła samobójstwo.
7 marca 1949 roku została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Jej mężem był Maniek Nowogródzki, działacz komunistyczny, stracony przez Niemców podczas II wojny światowej.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zdigitalizowana teczka Judyty Nowogródzkiej pochodząca ze zbiorów Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej w Toruniu
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Powstańcy getta białostockiego Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1943