Cykl życiowy w klimacie środkowoeuropejskim jest dwuletni, ale przy zimnych wiośnie i lecie może być jeszcze dłuższy. Jaja składane są w szczelinach kory gałęzi lub pnia drzew i krzewów. Klucie następuje zwykle po niespełna tygodniu. Drążony przez larwę falisty lub zygzakowaty chodnik długości około metra biegnie ku nasadzie gałęzi lub pnia, początkowo przez korę, potem przez łyko, a kończy się zwykle w zewnętrznej warstwie bielu komorą poczwarkową. Osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia do lipca, wyjątkowo do sierpnia, ze szczytem pojawu w maju i czerwcu. Po opuszczeniu komór poczwarkowych prowadzą przez 6 do 11 dni żer uzupełniający na liściach (foliofagia), po czym przystępują do rozrodu.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek pierwotnie palearktyczny o pontyjsko-śródziemnomorskim typie rozsiedlenia, znany z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji, europejskiej części Turcji oraz europejskiej i syberyjskiej części Rosji (na wschód po Zabajkale). Ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej. W Polsce stwierdzono go na nielicznych stanowiskach.