Powierzchnia oprószona, błyszcząca z wyjątkiem wierzchołka, u bardzo młodych osobników wierzchołek ciemnostalowoniebieski, stopniowo blaknący, przechodzący w całkowicie ciemnobrązowy, podstawa pokryta grubymi, białawymi włóknami, często głęboko zakorzenionymi w spróchniałym drewnie. Miąższ Cienki, o zapachu wyraźnie amoniakalnym. Cechy mikroskopowe Podstawki 28–41 × 7–11,5 um, smukłe, maczugowate, 2-zarodnikowe. Zarodniki 9–15 × 7–10 um, Qav =1,5, w kształcie szerokiego czopka, amyloidalne. Cheilocystydy 2073 × 7–19 µm, tworzące na brzegu blaszek sterylne pasy, maczugowate, butelkowate, wrzecionowate lub o nieregularnym kształcie z kilkoma grubymi naroslami. Pleurocystyd rzadkie, wrzecionowate. Trama blaszek dekstrynoidalna. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 2,5–5,5 µm, mniej lub bardziej gęsto pokrytych prostymi lub rozgałęzionymi naroślami 2–20 × 2–2,5 µm. Strzępki warstwy korowej trzonu o szerokości 2–4 µm, nieco zżelowane, pokryte naroślami o długości 2–4 µm, komórki końcowe o szerokości do 4,5 µm, uchyłkowate. Sprzążek brak. Gatunki podobne Mycena silvae-nigrae została wydzielona z gatunku Mycena stipata, od którego różni się podstawkami 2-zarodnikowymi.