Kościół Gran Madre di Dio w Turynie – rzymskokatolicki kościół parafialny w formie rotundy zlokalizowany we wschodniej części centrum włoskiego Turynu, nad Padem, na Piazza Gran Madre di Dio, w perspektywie mostu Wiktora Emanuela I.
Historia lewo|mały|Fasada i most Wiktora Emanuela I Po upadku Napoleona Bonapartego, 30 sierpnia 1814 rada miejska w Turynie ustaliła, że powrót króla Wiktora Emanuela I można corocznie świętować nie tylko poprzez wyścigi konne, rozdawanie chleba biednym, wystrzały armatnie, czy pokazy fajerwerków nad Padem, ale też poprzez wzniesienie trwałej pamiątki: świątyni pod wezwaniem Matki Bożej.
Wybrano w tym celu jeden z projektów przedłożonych przez architekta Ferdinando Bonsignore (zaprojektował on również plac, na którym miał stanąć kościół, co gwarantowało spójność urbanistyczną założenia). 23 lipca 1818 rozpoczęto budowę, które w następnych latach postępowały wolno, przede wszystkim z braku funduszy. Dopiero za panowania króka Karola Feliksa, w 1827, zaczęto żwawiej realizować wykopy pod fundamenty.