W 1937 była przez cztery miesiące izolowana, ale została zwolniona po protestach międzynarodowych organizacji kobiecych i członków korpusu dyplomatycznego.
W czasie II wojny światowej przebywała w okupowanej przez własnych rodaków Belgii, gdzie opiekowała się bezrobotnymi dziewczętami i kobietami.
W latach 1948–1949 była radną miejską Liberalno-Demokratycznej Partii Niemiec. Od 1953 do 1961 była posłanką z ramienia Wolnej Partii Demokratycznej (FDP). W 1953 i w 1957, jako przewodnicząca-senior otwierała inauguracyjne posiedzenia Bundestagu.
Jako parlamentarzystka zajmowała się sprawami polityki kobiecej i kilkakrotnie podejmowała inicjatywę w kwestiach legislacyjnych, takich jak np. „Lex Lüders” regulujące status prawny Niemki poślubionej cudzoziemcowi.
Upamiętnienie Upamiętnia ją nazwa Marie-Elisabeth-Lüders-Haus, jednego z ważnych budynków Bundestagu w Berlinie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Deputowani Bundestagu Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Politycy FDP Kategoria:Posłowie do Reichstagu Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1966