W Lesie Narodowym Dixie znajdują się cztery obszary dzikiej natury: Ashdown Gorge Wilderness, Box-Death Hollow Wilderness, Cottonwood Forest Wilderness i Pine Valley Mountain Wilderness o łącznej powierzchni ok. 347 km². Tak jak we wszystkich obszarach chronionej, dzikiej natury, (Wilderness Area), dozwolone jest poruszanie się pieszo lub na koniach. Pojazdy mechaniczne, a w tym rowery, są niedozwolone.
Flora Świat roślin jest różnorodny, od roślin pustynnych w ciepłych, niższych stanowiskach, przez zarośla piniowe i jałowcowe na średnich wysokościach, do lasów osikowo – sosnowych na wyższych stanowiskach, gdzie większość opadów stanowi śnieg.
Historia Pierwszym Europejczykiem, który dotarł w okolice dzisiejszego Lasu Narodowego, był hiszpański misjonarz i badacz Silvestre Vélez de Escalante, poszukujący szlaku do Kalifornii. Opisał te okolice w roku 1776.
W 1851 r. w okolice St. George przybyło wielu mormońskich osadników z południowych stanów USA. Ponieważ okolica przypominała im, z powodu panujących tu temperatur, stany południowe, osadnicy nazwali ją Dixie w Utah i stąd pochodzi dzisiejsza nazwa. W 1905 r. utworzono Rezerwat Leśny Dixie (Dixie Forest Reserve), który został w 1907 r.