We wrześniu tegoż roku odmieniony ELAR (już bez „5” w nazwie) powrócił w składzie, który oprócz gitarzysty tworzyli: Waldemar Domagała (śpiew, gitara, harmonijka ustna, flet), Kazimierz Tomys (gitara basowa) i Grzegorz Zydel (perkusja), niegdyś również członek grupy Widma. Jeszcze w 1968 r. powstały nagrania studyjne zespołu, zarejestrowane dla Redakcji Muzycznej Polskiego Radia w Warszawie, m.in. Moloch (sł. A. Kuryło) i Wrocławski czas (sł. R. Wojtyłło), które obrazują najbardziej dojrzałe artystycznie i muzycznie oblicze wrocławskiej formacji. Muzyk zaś rozwijał w nich solówki gitarowe razem z rozbudowanymi partiami improwizacyjnymi zespołu, które wówczas stanowiły novum, podobnie jak czas trwania każdego z utworów (około 5-6 minut), wychodzący poza schemat 3-minutowej piosenki. W tym okresie ELAR zajął I miejsce na Wrocławskiej Giełdzie Piosenki. W maju 1969 roku zespół zdobywa IV nagrodę w konkursie "Estrada Studencka '69" w ramach IV Festiwalu Kultury Studentów PRL w Krakowie za wykonanie utworów Komu kwitną chabry i Moloch. Dociera także do półfinału II Młodzieżowego Festiwalu Muzycznego. W listopadzie 1969 r. występuje jako jedna z czterdziestu polskich grup rockowych na prestiżowym I OFAB w Kaliszu.