Rudolf Weigl (ur. 22 lipca 1914 w Jarosławiu, zm. 3 stycznia 1952) – polski pilot i działacz lotniczy. Więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.
Życiorys Jego ojcem był Fryderyk Weigl, sędzia dla spraw cywilnych. Rudolf ukończył w Gnieźnie szkołę podstawową i w 1923 r. rozpoczął naukę w tamtejszym gimnazjum klasycznym. W 1927 r. przeniósł się do gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Maturę zdał w 1931 r. i rozpoczął studia na wydziale mechanicznym Politechniki Lwowskiej.
Z lotnictwem spotkał się w 1932 r., kiedy to zdobył kategorię A pilota szybowcowego. W 1934 r. rozszerzył uprawnienia i mógł już pochwalić się kategorią B oraz ukończonym kursem pilotażu silnikowego w ramach lotniczego Przysposobienia Wojskowego w Łucku. Rok później poszerzył uprawnienia szybowcowe do kategorii C, a w 1936 zdobył Srebrną Odznakę Szybowcową i pracował jako instruktor szybownictwa w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej. Kolejne jego miejsce pracy to szkoła w Czerwonym Kamieniu, gdzie wkrótce objął stanowisko kierownika wyszkolenia. Na szybowcu Czajka-bis wykonał lot żaglowy trwający 2 godziny 39 min.