Ulica Łąkowa w Poznaniu – łukowata w swoim przebiegu ulica w centrum Poznania na Rybakach, w obrębie osiedla samorządowego Stare Miasto, pomiędzy ul. Królowej Jadwigi na południu a ul. Strzelecką na północnym wschodzie. Na odcinku między ulicą Krakowską a ulicą Strzelecką wyznaczono ruch jednokierunkowy, w stronę ul. Strzeleckiej.

Historia Nazwa ulicy pochodzi od jej pierwotnego przebiegu – pośród łąk karmelitańskich, które w południowej części traktu rozpościerały się wzdłuż zasypanej podczas procesu regulacji miasta w końcu XIX w. (1888-1896) Strugi KarmelickiejZbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania. Część II, Wydawnictwo Kwartet, Poznań, 2006, s. 339, 362, zwanej również KamionkąAlfred Kaniecki, Wpływ antropopresji na przemiany środowiskowe w dolinie Warty w Poznaniu, w: Landform Analysis, vol. 24/2013, s.25. Łąki te należały do karmelitów trzewiczkowych związanych z pobliskim kościołem Bożego Ciała, stojącym przy ul. Strzeleckiej/KrakowskiejJerzy Sobczak, Kościoły Poznania, Poznań, Debiuty, 2006, s. 26. ISBN 83-922466-4-0. Z czasem w rejon łąk został zabudowany, a jego część zajęły budynki pierwszej fabryki Hipolita Cegielskiego przy ul. Strzeleckiej. Przy ulicy wzniesiono też Sanatorium Marii Elizabeth, późniejszy szpital Przemienienia Pańskiego.