stworzone jest z patyków i ciernistych gałęzi, które są umiejscawiane na obrzeżach gniazda – jest to praktyka stosowana również przez gatunki bączków (Ixobrynchus) – bączka ciemnego i bączka czarnego. Gniazdo usytuowane jest na drzewach z rodzaju Inga (mimozowe Mimosoideae), wilhelmka (arekowate Arecaceae) i gatunku Licania parvifolia (złotośliwowate Chrysobalanaceae). Jest nisko położone i z tego względu może ono zostać zniszczone w trakcie powodzi.

Dawniej uważano, że w lęgu jest jedno jajo, a obecnie wiadomo, że zniesienie liczy od 1 do 2 jaj. Istnieją również przypuszczenia, że w ciągu roku dochodzi do lęgów kilkakrotnie. Jajo jest białe i nie plamkowane, wielkości 36,1–38 mm × 29,3–30,1 mm i o masie 15–16 g. Brak danych dotyczących inkubacji. Oba osobniki z pary opiekują się pisklętami. Jeden osobnik czuwa nad młodymi do czasu, aż te podrosną. Pisklęta ciemnieją, stając się rude na twarzy oraz grzbiecie; starsze młode są żółto-kremowe z szarymi skrzydłami, nie będąc przy tym rude; głowa pisklęcia nie jest ani biała, ani czarna jak u dorosłych ptaków.