Tadeusz Józef Jänich (ur. 19 marca 1892 w Tarnowie, zm. 7 grudnia 1973 w Żywcu) – żołnierz, powstaniec śląski.

Życiorys mały|Tablica pod dębem Tadeusz w Parku Zamkowym w Żywcu, upamiętniająca ppor. Tadeusza Jänicha (2026)

Syn Gustawa Henryka von Rychter Jänicha, specjalisty budownictwa infrastruktury kolejowej w Galicji oraz Marii z domu Lachnitt. Był uczniem szkoły realnej po osiedleniu się rodziny w Żywcu.

W 1911 roku, działając w żywieckim "Sokole", zdobył mistrzostwo miasta i powiatu żywieckiego w kolarstwie. Ponadto był inicjatorem harcerstwa na Żywiecczyźnie. Wraz z kompanią żywieckich Sokołów, w czerwcu 1914 roku, uczestniczył w bitwie nad Białką przeciwko niemieckim bojówkarzom.

Służył w Legionach Polskich jako plutonowy, głównie w 1. Pułku Artylerii. Po nieudanej próbie przebicia się na drugą stronę frontu pod Rarańczą w 1918 roku został osadzony w obozie dla internowanych w Marmaros Siget. Później został wcielony do c.k. armii i wysłany na front włoski, gdzie dostał się do niewoli w czerwcu 1918 roku.