Weretragna (awestyjski vərəθraɣna) – nadprzyrodzona postać z wierzeń irańskich. Jego korzenie sięgają czasów indoirańskich. Był także czczony jako niezależne bóstwo wśród ludów irańskich przed Zaratusztrą. Wraz z pojawieniem się i rozwojem zaratusztrianizmu został włączony w poczet jazatów – godnych czci istot stworzonych przez Ahurę Mazdę. W języku średnioperskim Weretragnę określano mianem „Warahrām” z którego wywodzą się formy Bahram, Behram, Wahram, Wehram i inne. Do języka nowoperskiego przeszła forma Bahram pod którą jazata jest czczony do dzisiaj. Od nowoperskiej nazwy jazaty wywodzi się irańskie imię męskie.
Etymologia Imię dosłownie tłumaczy się jako „zwycięstwo”, ale ma ono głębsze znaczenieMalandra, s. 80. Jest to złożenie wyrazowe, którego pierwszy człon to „vərəθra”, a drugi to „ɣna”. Pierwsza część oznacza „obronę, opór, przeszkodę”, a druga to „rozbicie, przełamanie, miażdżenie”. Razem tworzą rzeczownik rodzaju nijakiego oznaczający „miażdżenie oporu”Boyce, s. 63, który często występuje w Aweście w sensie apelatywnym. W tradycji irańskiej tak określano między innymi herosa TraetonęGnoli, Iranica: Bahram. W sensie proprialnym oznacza właśnie jazatę, który jest uosobieniem mocy pozwalającej pokonywać wszelkie przeszkody. Bahram nosi zatem imię oznaczające „zwycięstwo osiągnięte przez atak”Malandra, s.