Ideał ekspansji został zachowany także w czasach osiadłego życia Irańczyków, co znalazło odzwierciedlenie w ideologiach irańskich imperiów epoki starożytnej.
Awesta Weretragnie poświęcony jest cały Jaszt 14Boyce, s.62. Jest on słabo zachowany i niejasny, ale, zdaniem badaczy, zawiera wiele bardzo archaicznych elementów. Jazata występuje także w innych jasztach. Jest opisywany jako „amavant” („silny, o potężnej ofensywnej mocy”), „ahuraδāta” („stworzony przez Ahurę”), „hvāxšta” („będący w stanie pomyślności”), „hvāyaona” („mający dobrą pozycję”), „aršō.kara” („obdarzający męskością” – także w znaczeniu zdrowotnym i seksualnym), „maršō.kara” („doprowadzający do zniedołężnienia”), „frašō.kara” („odnawiający, przynoszący odnowę”). Część tych określeń jest także stosowana w odniesieniu do innych postaci, np. Czisty („hvāxšta” i „hvāyaona”).
Najczęściej jest opisywany jako ideał agresywnego i silnego wojownika. Przypisuje mu się zdolność niszczenia każdej obrony:
Jest opisywany jako najlepiej uzbrojony z jazatów:
Miał też posiadać największą siłę:
I nieustannie prowadzić walkę ze złymi ludźmi, dewami, czarownikami i czarnoksiężnikami: