W czasach Selucydów i Partów, pod wpływem hellenizacji, Bahrama utożsamiano często z Aresem i/lub Herkulesem. W sztuce i w kulcie często mieszano symbole i historie dotyczące Aresa i/lub Herkulesa z Bahramem. Król Kommageny, Antioch I, stworzył synkretyczny kult, w którym Herkules, Ares i Bahram zostali zespoleni w jedno wojownicze i zwycięskie bóstwo. Postaci tej poświęcono rzeźbę w słynnym sanktuarium Antiocha w Nemrut. Również w wyniku wpływów greckich i babilońskich z Bahramem utożsamiono planetę Mars i zaczęto ją nazywać od imienia bóstwa.
Bahram był czczony także poza Persją, czego dobrym przykładem jest Armenia. W tamtejszych wierzeniach był znany jako Wahagn i, obok Armazda (inspirowanego Ahura Mazdą) i Anahity tworzył przez pewien czas trójcę najważniejszych bóstw. Czcicielami Bahrama byli także Kuszanowie czy Sogdyjczycy. Ci ostatni nazywali go Wsyn.
W czasach po islamskim podboju Bahrama zaczęto coraz częściej kojarzyć ze zwycięstwem w moralnych lub intelektualnych zmaganiach. Nie była to jedyna ewolucja w kulcie tej postaci. Z czasem zaczęto go kojarzyć także, a nawet przede wszystkim, jako opiekuna podróżujących. Ten jego aspekt jest najbardziej aktualny wśród współczesnych zaratusztrian.
Przypisy