Wint – dawna odmiana brydża popularna w imperium rosyjskim do rewolucji bolszewickiej. Wywodziła się z wista i w porównaniu do innych jego odmian była bardzo zaawansowana i innowacyjna. Nazwa w języku rosyjskim oznacza śrubę i pochodziła stąd, że okrążenia licytacji przywodziły na myśl obroty śruby:

Wint był bardzo podobny do współczesnego brydża. Licytacja nie odbiegała znacząco od współczesnej. Starszeństwo kolorów było następujące (od najmłodszego): , , , , bez atu. W wincie istniały partie i robry. Podobnie jak we współczesnym brydżu punkty za premie pisało się nad kreską i nie wliczało do partii. W przeciwieństwie do współczesnej formy brydża dziadek się nie wykładał i grał samodzielnie swoimi kartami. Kontr i rekontr nie było.

Zapis w wincie był dosyć skomplikowany. Jego cechą charakterystyczną było to, że nie istniała stała wartość lewy. Wartość lewy mocno wzrastała wraz z wysokością kontraktu. Z tego powodu opłacało się licytować tak wysoko, jak to tylko było możliwe z daną kartą. Nadróbek w wincie nie było. Rozgrywający i broniący otrzymywali pkt. za wszystkie wzięte lewy. Rozgrywający otrzymywali pkt.