przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie stoczył przeszło 200 pojedynków, brał też udział w pokazach strongmańskich. W latach 30. kilkakrotnie wziął udział w walce o tytuł zawodowego mistrza świata w zapasach, wygrywając w 1931 (Hamburg), 1933 (Berlin) i 1935 (Warszawa, cyrk Braci Staniewskich), natomiast w 1934 przegrał walkę finałową w Berlinie z niemieckim sportowcem Hansem SchwarzemBanasiak 2023, s. 50. Zginął podczas powstania warszawskiego, gdy w dom, w którym przebywał trafiła niemiecka bomba lotniczaBanasiak 2023, s. 50, 51.
Garkowienko różnie deklarował swoją narodowość - w wywiadzie dla polskiej gazety w okresie międzywojnia stwierdził, że choć przypisuje mu się narodowość ukraińską albo rosyjską, to "Jestem tylko Polakiem", z kolei podczas hitlerowskiej okupacji Polski zarejestrował się u władz jako Ukrainiec.
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Przypisy
Bibliografia Banasiak P., 2023: Siłacz, który rwał żelazne łańcuchy. Mówią Wieki, 8/2023, s. 48-51. Драга В. В., 2006: Гаркавенко Олександр. Енциклопедія Сучасної України (red.: І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк i in. НАН України, НТШ. Київ: Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2006.
Kategoria:Polscy zapaśnicy Kategoria:Ukraińscy zapaśnicy Kategoria:Rosyjscy zapaśnicy Kategoria:Polscy strongmani Kategoria:Ukraińscy strongmani Kategoria:Artyści cyrkowi Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1944