Stare owocniki w eksykatach są białawe. Blaszki W liczbie 18–25; l = 1–2, zbiegające, grube, rzadkie, często z międzyblaszkami i blaszkami rozwidlonymi, białawe do jasnoochrowych. Ostrze całe, tej samej barwy. Trzon Wysokość 15–40 mm, grubość 1–3 mm, cylindryczny, z lekko rozszerzoną podstawą, falisto-wygięty, początkowo pełny, potem pusty, jaśniejszy niż kapelusz, jasno ochrowobrązowy, delikatnie oprószony. Miąższ Elastyczny, cienki, pod skórką od białawo-ochrowego do jasnobrązowo ochrowego, bez wyraźnego zapachu i smaku. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Podstawki 28–46(–60) × 6–9 μm, maczugowate, 2- lub 4-zarodnikowe, sterygmy o długości 3–7 μm, zwykle ze sprzążkami. Zarodniki 7–10 × 4,5–6,5 μm, Q=1,3–1,7, Qm=1,51, w widoku z przodu elipsoidalne, w widoku z boku łezkowate do lekko migdałowatych, gładkie, cienkościenne, szkliste, nieamyloidalne, z jedną gutulą i wyraźnym hilum. Cheilocystydy liczne, 23–45 × 3–6 × 2,5–5 µm, cylindryczne, smukłe, ze zwężającymi się lub lekko napęczniałymi wierzchołkami, niektóre bocznie spłaszczone, szkliste, cienkościenne, często z wewnętrznymi mikrokanałami. Pleurocystydy 25–65 × 3,5–5,5 × 2,5–5(–7) μm, podobne do cheilocystyd, ale nieco dłuższe. Trama blaszek nieregularna, składająca się ze strzępek o szerokości 3,3–7 μm.