thumb|250px|Dawny w Southwell, obecnie muzeum, wzniesiony w 1824 r. Workhouse – rodzaj instytucji pomocy społecznej funkcjonujący w Wielkiej Brytanii od XVII do początku XX wieku, szczególnie rozpowszechniony w epoce wiktoriańskiej. Zakłady te pełniły funkcję przytułku dla ubogich, chorych, starców i innych osób wymagających opieki, a podstawowym warunkiem przyjęcia do nich było wykonywanie na ich terenie pracy, o ile osoba była do niej zdolna.

Historia thumb|250px|Dawny w Fulwood, obecnie szpital uniwersytecki UCLan, wzniesiony w 1868 r. thumb|250px| w Birmingham, ilustracja z ok. 1852 r. thumb|250px|Posiłek w w londyńskiej dzielnicy St Pancras, ok. 1898 r. Korzenie instytucji sięgają 1601 roku, kiedy parlament angielski przyjął ustawę , obligującą władze każdej parafii do zapewnienia pomocy ubogim. Mogła ona obejmować żywność, odzież i opał, bądź świadczenia pieniężne na ich zakup, w przypadku bezrobotnych – środki na zakup materiałów niezbędnych do wykonywania pracy rzemieślniczej, a w przypadku osób niezdolnych do pracy (starszych i niepełnosprawnych) – zakwaterowanie. Pomoc była finansowana z podatku pobieranego od mieszkańców parafii.