Po powrocie do diecezji warmińskiej w 1869 pełnił posługę kapłańską w Mingajnach i w Reszlu. 19 sierpnia 1869 został przeniesiony do Królewca na stanowisko trzeciego wikariusza. Po roku, 10 września 1870, został mianowany prefektem konwiktu w Braniewie. 22 października tego roku uzyskał habilitację w braniewskim Liceum Hosianum i pracował następnie na tej uczelni jako wykładowca nieetatowy (privatdozent). 14 grudnia 1871 otrzymał jako beneficjum kościółek Świętej Trójcy w Nowym Mieście. Od wiosny 1872 był nauczycielem religii w braniewskim gimnazjum W sierpniu 1877 został mianowany tymczasowym nauczycielem religii w Seminarium Nauczycielskim w Braniewie, a z dniem 1 lipca 1883 został ostatecznie zatwierdzony na tym stanowisku. Został mianowany z dniem 1 stycznia 1887 roku na stanowisko profesora nadzwyczajnego fakultetu filozoficznego, a z dniem 14 października 1888 profesorem zwyczajnym Liceum Hosianum. Wykładał w nim filozofię i teologię moralną. Pracował w Liceum Hosianum do końca życia. Zmarł 27 marca 1900 w BraniewieWojciech Zawadzki Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000, s.