Zarodniki krótkie, nitkowate do cylindrycznych, czasami lekko łukowate do księżycowatych, gładkie, z dwoma małymi gutulami, szkliste, 4,8–7(8,5) x 0,6–1 µm, Q = 5,1–10, średnio Q = 7,6. Ekscypulum zbudowane z trzech warstw: ściana zewnętrzna o teksturze porrecta, zbudowana z septowanych strzępek 23,5–68,5 × 13,5–33,5 µm o ściance pogrubionej do 2,8 µm, część środkowa (rdzeń) utworzony z prawie kulistych komórek część wewnętrzna o teksturze pryzmatycznej, zbudowana z krótkich, 3,5–14 × 2–6 µm, septowanych strzępek o pogrubionej ścianie.
Występowanie Hyalorbilia inflatula jest szeroko rozprzestrzeniona. Znane jest jej występowanie w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji, Afryce i na Nowej Zelandii. W Polsce po 2007 r. podano kilka stanowisk, aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb nadrzewny, saprotrof rozwijający się na próchniejącym drewnie.
Przypisy foopROteZa
Kategoria:Arthrobotryaceae Kategoria:Mykobiota Polski