Jednocześnie publikował w czasopismach polskich i rosyjskich prace na temat geologii, silników spalinowych i inżektorów parowych.

W r. 1895 M. zrezygnował z pracy w Petersburskim Instytucie Górniczym i przeniósł się do Warszawy. Włączył się tam w prowadzone od 1892 starania Stefana Kossutha, Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda mające na celu założenie średniej szkoły technicznej w Warszawie. Jako profesor znanej uczelni rosyjskiej otrzymał w 1895 koncesję na prowadzenie prywatnej szkoły technicznej. W latach 1895–1900 pierwszy dyrektor i organizator Średniej Szkoły Mechaniczno-Technicznej Maurycego Mittego (później znanej jako Szkoła Mechaniczno-Techniczna im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Był w niej także wykładowcą geometrii wykreślnej. W okresie, gdy zarządzał placówką, szkoła otrzymała budynki przy ul. Mokotowskiej 4/6 (była ich właścicielem). Początkowo miała dwa wydziały: Mechaniczny i Budowlany. Programy nauczania, trwającego 4 lata, opracowane i wprowadzone przez niego, sprawiły, że przynajmniej od 1897 była to w rzeczywistości prywatna wyższa szkoła techniczna. Mimo wysokiego poziomu nauczania nie udało się mu uzyskać dla szkoły uprawnień szkoły publicznej;